Renty wypłacane przez ZUS wypłacane są na podstawie orzeczenia wydanego przez lekarza orzecznika ZUS. Każda osoba za którą opłacane są składki ZUS ma prawo w przypadku zachorowania lub wypadku do poddania się badaniu przez lekarza orzecznika który zaświadczy o stanie zdrowia i orzeknie o stopniu jego ubytku. Jeśli dana osoba całkowicie lub częściowo utraci zdrowie a co za tym idzie utraci zdolność do pracy całkowicie lub częściowo i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu może starać się o rentę. Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba która utraciła całkowicie zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy. Jest to tak zwana dawna grupa pierwsza inwalidzka obecnie określana jako niezdolność do samodzielnej egzystencji. Jeśli zdolność została tylko częściowo utracona a osoba ma ograniczone możliwości zatrudnienia jest to częściowa niezdolność do pracy. Istnieje jeszcze stopień lekki umożliwiający pracę w ściśle określonych warunkach. Niezdolność do pracy udzielana jest na okres określony nie dłuższy niż pięć lat. Orzekanie o niezdolności do pracy należy do lekarzy orzeczników ZUS którzy działają w każdym oddziale Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Od decyzji odmownej lekarza orzecznika można się odwoływać do Komisji lekarzy Orzeczników. Lekarz orzecznik na odpowiednim druku ZUS (ZUS druki są bardzo przejrzyste i czytelne) wydaje ocenę niezdolności do pracy w której zamieszcza miedzy innymi takie dane jak daty powstania niezdolności do pracy, przewidywany okres niezdolności do pracy, okres niezdolności do samodzielnej egzystencji, celowość przekwalifikowania zawodowego.

Comments are closed.